Nie przechwalam. Mój pobyt odbywał sie na oddziale psychiatrii dzieci i młodzieży, gdzie są super osoby. Personel łamie prawa pacjenta, nie pomagając przy ataku różnych chorób. Lekarze są tylko na oddziale do 15. Później jest tylko lekarz dyżurny na cały szpital, trochę przesada. Tak jak od 6 lutego do dnia dzisiejszego odbywała sie moja hospitalizacja, to była pierwsza i ostatnia. Czasem wyglądało to jak w więzieniu.

Miejsce, które odmienia życie na lepsze. Fantastyczna opieka medyczna, terapeutyczna. Dbałość o czystość i higienę na piątkę (szkoda, że pacjenci nie szanują pracy pań z działu gospodarczego). Nigdy w życiu nie przypuszczałbym, że będę tak ciepło wyrażał się o tym szpitalu i personelu. Ogromny szacunek dla wszystkich!
Apel do dyrekcji - należy zwiększyć liczbę etatów w pionie medycznym i gospodarczym. Ci państwo potrzebują wsparcia, a mimo to rewelacyjnie wykonują swoją ciężką pracę. Proszę to docenić.

Byłem w szpitalu wprawie 2 miesiąca nie całych(odział 3A)
Bardzo polecam ten szpital dużo mi pomogli, siostry bardzo miły i doskonały, jedzenia obiadowe rewelacja,Pani oddziałowa bardzo szczera, i kompetentna.A pani terapeuta bardzo przyjemna,dobra i miła.
Poznałem dużo fajnych ludzi które też chorują na depresję.
Osobno che opisać bardzo bardzo przyjemnych ordynatorów Pani Josefina i Pani Jana : zaangażowany , bardzo kompetentny , życzliwy,empatyczny, doskonały fachowcy, i bardzo miły.
Bardo dziękuję w pomoce bo sam bym napewno nie dał rady????????????

Konsultacja z lekarzem
: W przypadku podejrzenia depresji endogennej kluczowe jest skontaktowanie się z lekarzem psychiatrą, który postawi prawidłową diagnozę i zaplanuje odpowiednią terapię.
Wsparcie specjalistyczne
: Leczenie często obejmuje farmakoterapię, psychoterapię i psychoedukację, co pozwala na poprawę jakości życia osób dotkniętych tą chorobą. No właśnie trzeba zmienić poczas wizyty po nie potrafią poprawnie dążyć do celu ten szpital nie potrafi dostosować co pacjent mówi na oddziale.czuję się bardzo dobrze dziękuję.

Byłam na oddziale dziecięcym 3 i poł tygodnia mocno przeżywałam ten pobyt w szpitalu, ci ludzie którzy tam pracują to jest jakiś żart rozmowa z psychologiem wyglądała tak że jak mówiłam o mojej sytuacji to wszystko przekrecała albo jaki był powód podany na izbie zaczela mi wmawiać cały czas że tak jest a tak nie było bardzo mnie to wnerwiało i nie miałam ochoty rozmawiać z tą Panią mojej Mamie zaczeła gadać że nie mam sie spotykać z chłopakiem z którym byłam zaczęła jej poprostu wchodzić na głowę, na początku miałam duży problem z tym ze duzo rozmawialam przez telefon ale z uwagami personelu zaprzestałam tyle wydzwaniać i dzwoniłam 2 razy w dniu pani julia z zapłonem sie obudziła i przy spotkaniu z ortynatorem upomniała to i wraz z psycholog powiedziały że całkowicie mi zabiorą rozmowy ja

Byłem 5 tygodni i 4 dni na oddziale dla dzieci i młodzieży, tyle co idzie sie nasłuchać o tym szpitalu to głowa mała jednak jest to naprawde dobre miejsce. Personel pielęgniarski na naprawde wysokim poziomie, a Pani Monika jak i Pani Kinga (terapeutki zajęciowe) kompletnie odmieniły pobyt mój jak i masy osób które znam, jeśli Panie to czytają to z całego serca dziękuje, zresztą tak samo jak całej reszcie personelu. Nie takie Świecie straszne jak je malują

Szpital masakryczny.
Fakt dużo,lekarzy odeszło z szpitala.
Np.dr.Lepak,bardzo nieodpowiedni.
Fakt w tym szpitalu,nie ma się żadnych praw.Po przyjęciu dostajemy,brudna zniszczoną pidżamę,sala obserwacji.Po decyzji lekarza idziemy na zwykłą salę.
Do psychologa można czekać godzinami.
Dziwne prywatnie,zawsze jest czas.
Podejście do osób chorych naganne.
Jak tam traficie,jesteście nikim,jesteście na łasce pielęgniarek,lekarzy.
Widziałem taki przykład.
Pan starszy szedł się kąpać.
Pielęgniarka poszła za nim.Pan zaczął się rozbierać,bardzo wolno.Ale podeszła pielęgniarka szybko ściągnęła mu spodnie.
Bluzę i wzięła słuchawkę prysznica.W rękawiczkach myła całego Pana.
I komentarz,czy wy chłopy,nie umiecie się myć.Trzeba ściągać napletek i tez tam umyć.Pan po przejściu do pokoju,mówił ze nikt